Tien jaar geleden bevond ik me op een yogamatje in een Balinese yogastudio, tussen dertig zwetende yogi’s en yogini’s in. We zaten in Thunderbolt Pose (Vajrasana) met onze tenen gekruld en de billen op de hielen. Het was mijn eerste les in Yin Yoga.
Meer dan twee minuten lang moesten we in die houding blijven zitten, en man, wat was dat vervelend. Het doel is dan dat je je op je ademhaling concentreert, om de spanning zoveel mogelijk los te laten.
Want hoe meer weerstand je ervaart, hoe lastiger het is om in een houding te blijven zitten. Die weerstand kan fysiek zijn, maar ook mentaal. Soms komen er irritaties of emoties omhoog, of je gaat constant zitten verschuiven.
Kun je dan ook door blijven ademen en gewoon ‘zijn’? Kun je stil blijven zitten en ruimte geven aan je emoties, zonder te worden opgezogen?
Dat is de grootste les die ik van Yin Yoga heb geleerd: hoe ik ongemak kan accepteren en loslaten.
Wat is Yin Yoga?
Yin Yoga is een rustige, meditatieve vorm van yoga waarbij je houdingen langere tijd vasthoudt. Meestal tussen de twee en vijf minuten.
Het is geen dynamische yoga, zoals Vinyasa Yoga. Yin Yoga gaat niet om het opbouwen van spierkracht, maar om overgave en het versoepelen van dieperliggend bindweefsel, waaronder je fascia en ligamenten.
Soms kan een houding ongemakkelijk aanvoelen, maar daar leer je doorheen te ‘ademen’. Met de uitademing kun je spanning loslaten en steeds dieper gaan.
Wel moet je opletten dat je geen echte pijn ervaart; pijn is een teken van je lichaam dat je te ver gaat.
Verschil met ‘yang’ yoga
Yin Yoga is de tegenhanger van ‘yang’-achtige of actieve stijlen, zoals Vinyasa of Ashtanga Yoga.
- Yang = actief, spierkracht, beweging, warmte
- Yin = stil, passief, dieper weefsel, verkoelend
3 lessen die ik leerde over loslaten door Yin Yoga
1. Ongemak valt te accepteren
Een mens is geneigd om gemak op te zoeken. We houden er niet van om ons oncomfortabel te voelen. Vervelen we ons? Dan zoeken we afleiding en entertainment.
Pijnlijke emoties voelen we liever ook niet. We doen er alles aan om die maar niet te voelen (ik vaak wel).
Yoga, vooral Yin Yoga, leert ons om beter om te gaan met dat ongemak. Om ongemakkelijke situaties en gevoelens te accepteren. Er te laten zijn. Te voelen én los te laten.
Die tenen van mij, die ik na twee seconden al wilde verzetten, herinnerden me daaraan. Of liever gezegd, de docente herinnerde me daaraan. Ze vroeg om ons niet te bewegen en om door te blijven ademen.
En wat ik leerde, terwijl ik me uit alle macht op mijn in- en vooral uitademing concentreerde, was dat comfort niet altijd direct nodig is. Ik kon het uitstellen. Ik kon maar liefst twee minuten ‘lijden’ op die manier.
Yin Yoga heeft me geleerd dat ik aanwezig kan zijn, zelfs in ongemak. Dat ik geduldig kan blijven in vervelende situaties.
En wie weet… misschien kan ik dat ooit nog in het normale leven toepassen. 😉
2. Ik hoef niet altijd weg te rennen. Ik kan ook blijven.
Mijn eerste reactie op ongemak is vluchten.
Toen ik hoorde dat mijn vader was overleden (25 jaar geleden alweer), probeerde ik letterlijk weg te rennen. Ik stond in de gang, de politieagent had het me net verteld. En ik wilde naar buiten rennen. De voordeur opengooien en wegwezen.
Op dat moment kwam mijn toenmalige vriendje binnen, en viel ik hem in zijn armen (hoi levenslang patroon).
Vluchten is wat ik ken, en wat ik al heel mijn leven doe. Voel ik me ergens niet op mijn gemak, dan ga ik weg. Verhuis ik. Naar een andere stad, een ander land, een ander continent.
Maar die les in Yin Yoga vroeg wat anders van me. Ik kon niet weg (althans ik kon het wel, maar ik wilde doen wat de yogadocente vroeg) en ik kon niet oplossen wat er gebeurde in mijn lichaam.
Het enige wat ik kon doen was het observeren. De spanning in mijn voeten, in mijn benen. De irritatie die omhoog kwam. De onrust en weerstand in mijn hoofd.
Dat mocht er allemaal gewoon zijn. Ik hoefde er niets mee te doen.
Misschien is dat nog wel de mooiste les die ik ooit heb geleerd: ik hoef niet altijd weg te rennen. Ik mag en kan ook blijven.
3. Huilen is gezond en soms nodig om te kunnen loslaten
Yogadocenten zeggen vaak dat we emoties opslaan in de heupen. Dat heeft te maken met de psoas.
De psoas loopt van je onderrug langs je bekken naar je bovenbeen en speelt een belangrijke rol in je ‘flight-freeze-or-flight’-reactie. Als je stress ervaart, spant deze spier zich onbewust aan.
Dus als je heupopeners doet, dan kun je die stress loslaten, waardoor soms ook emoties omhoog komen.
Zo lag ik op gegeven moment in Pigeon Pose (Duifhouding), lekker met een bolster onder mijn borst. Er was niets aan de hand, ik lag gewoon te chillen en op mijn uitademing te letten. Geen ongemak, helemaal niets.
Tot ineens de tranen uit mijn ogen schoten. Ik had net een paar gestreste weken gehad door een relatie die niet helemaal goed liep (zacht gezegd). En ik dacht dat ik dat al had losgelaten, maar nee.
Stilletjes huilde ik heel die bolster nat, en viel er een last van mijn schouders af… man, dat had ik echt even nodig.
Huilen gebeurt weleens in een yogales. Daar is niets mis mee. Huilen is gezond en door de emotionele ontlading kan oxytocine vrijkomen, samen met endorfines.
Die stoffen verlagen spanning en geven een gevoel van rust of opluchting na het huilen.
Meer leren over yoga en stress loslaten?
Ervaar jij veel stress en kun je moeilijk loslaten? Mijn 21-daagse yogacursus tegen stress is gericht op het ontspannen van lichaam en geest.
De cursus bestaat uit rustige Hatha Yoga oefeningen van elk tien minuutjes, gecombineerd met houdingen om wat langer vast te houden. Hatha Yoga is de basis van alle yoga en een goede start voor beginners: geen ingewikkelde flows, maar makkelijke houdingen.
Als je wilt beginnen met yoga om stress te verminderen en meer ruimte in je lijf en hoofd te ervaren, dan is deze cursus geschikt voor jou.
Yogadocente (CYT200+) met extra opleidingen in Ayurveda en holistische gezondheid voor vrouwen | Auteur van Uit de blubber: opbloeien met yoga en Ayurveda | MSc | Indo Roots | Blogger | Founder Wildheart Surf ~ Women’s Retreats